یاداشت های من

یاداشت های یک طراح رابط کاربری و وبلاگ نویس

یاداشت های من

یاداشت های یک طراح رابط کاربری و وبلاگ نویس

یاداشت های من

آرش دامن افشان هستم. طراح رابط کاربری و در حال یادگیری تجربه کاربری که درحال حاضر به صورت فریلسنری کار می کنم. علاقه مند به محیط های استارتاپی، قهوه و آبجو. ورود من به دنیای بزرگ اینترنت، با وبلاگ نویسی شروع شده و من حدود 2 سالی هست با تشویق دوستانم در وبلاگ خودم می نویسم.

دنبال کنندگان ۲ نفر
این وبلاگ را دنبال کنید

۱ مطلب در اسفند ۱۳۹۵ ثبت شده است

سلام. اول عید نوروز رو پیشاپیش بهتون تبریک میگم و امیدوارم سال آینده بهترین سال زندگیتون باشه! چند وقتیه که شروع کردم و دوباره فیلم می‌بینم. از اونجایی که توی توییتر صد بار گفتم من از سریال بدم میاد، مجبور بودم روزی یک فیلم ببینم. چند تا فیلم بودند که خیلی منو تحت تاثیر قرار دادند که قرار دربارشون توی یکی دو روز آینده بنویسم. اولین فیلم، In Time 2011 بود که با بازی Justin Timberlake و Amanda Seyfried این دو فیلم ساخته شده بود. داستان فیلم از این قرار هست که زندگی انسان ها در آینده دیگر به پول وابسته نیست و همه چیز در آن وقت، زمان خواهد بود. ما تمام کالا های دریافتی مان را در ازای پرداخت زمان خریداری می کنیم.


انسان هیا فقیر تنها می توانند 25 سال زندگی کنند مگر اینکه کار کنند تا زمان بگیرند یا به دزدی و ... بپردازند. اما انسان هایی هستند که نقش ثروتمند های حاضر را دارند و آنها به نوبه ای ابدی هستند. یعنی انقدر زمان دارند که می توانند تا ابد زندگی کنند. حال ماجرا شروع می شود...


به نظرم بیشتر از انقدر براتون تعریف نکنم تا برید و فیلم رو ببینید. فیلم کاملا حساب شده بود و آندرو نیکول یک دنیای کامل را برای فیلم ساخته بود. که به نظرم بازی Cillian Murphy در نقش وقت نگهدار، عالی بود. به نظرم من این فیلم تخیلی نبوده و یک واقعیت آینده نگارنه است. خیلی از فیلم ها هستند که آینده رو تشبیه می کنند مثل فیلم های  MARVEL STUDIO ولی این فیلم یک حس دیگه داره. اگر قرار بود در این فیل مبجای وقت، پول استفاده می شد، فیلم رو میشه به یک تراژدی موفقیت تشبیه کرد، مردی که از فرش به عرش میرسه!


و بهترین دیالوگ هم به نظر من، دیالوگ اول فیلم هست :

- من زمانی ندارم، من زمانی ندارم که درباره اینکه چی قراره پیش بیاد، نگران باشم. این چیزیه که هست. ما به کلی جوری ساخته شده که در 25 سالگی از دنیا بریم و ما باید زمان بیشتری رو برای زندگی کردن پیدا کنیم. زمان، حالا دیگه پول رایج است. ما بدستش میاریم و خرجش می کنیم. ثروتمندان می تونن تا ابد زندگی کنن ولی بقیه ما، از خواب که پا میشیم، باید به ساعتمون نگاه کنیم.


به زودی، درباره فیلم های دیگه ای هم که دیدم، می نویسم.

  • آرش دامن افشان