توی سن من،‌ناامیدی خیلی رفتار رایجی هست. دوستانم اکثرا ناامید از زندگی درس میخونن و هیچ هدفی برای زندگی ندارن. اصلا نمی‌دونن میخوان ۳-۴ سال دیگه چیکار کنن و به این اعتقاد دارن که سرنوشت آدم از قبل نوشته شده و هیچ تلاشی برای درست کردن آینده‌شون نمی‌کنن. خوشبختانه من جز‌‌ء این دسته از هم سن‌و‌سال و دوستانم نیستم. یک سری عقیده دارم که فکر می‌کنم اون‌ها من رو از این دسته افراد جدا کرده. دوست داشتم این عقیده‌ها رو اینجا اشتراک بگذارم.


موفقت فقط در دانشگاه نیست

توی فکر ما یک سری اطلاعات رو تزریق کردند که دید ما رو نسبت به زندگی عوض کرده. برای اینکه اون‌ها رو از توی ذهنتون پاک کنید باید بیشتر مطالعه کنید و خودتون رو باور داشته باشید. به همه ما گفته شده که باید تا ۱۸ سالگی درس بخونیم. کنکور بدیم و یک دانشکاه سراسری قبول بشیم و بعد هم در زندگی موفق خواهیم شد. این بزرگ‌ترین اشتباهی است که می تونید بکنید. دانشگاه تنها راه موفقیت نیست. شما اگر دانشگاه سراسری قبول نشین، زندگی‌رو نباختین. کافیه برین سراغ یک کار دیگه. چه بسا خیلی افراد مثل خود من قبل از دانشگاه شروع کردن به پیدا کردن هدف‌هاشون و دارن روی اونها تمرکز می‌کنند.

زندگی جریان داره

نا امیدی جزئی جدا نشدنی از زندگی هست. بزارید براتون با یک مثال این قضیه رو شرح بدم. زندگی رو اتوبوسی فرض کنین که درحال حرکت هست. زندگی جریان داره پس اتوبوس نمیایسته تا شما سوار بشین، باید دنبال اتوبوس بدوین، باید تلاش کنید. ولی اگر تلاش کردین و نرسیدید دلیل نمیشه دیگه خودتون رو مرده بشمارید. اتوبوس بعدی هم از راه میرسه کمی دیر تر. بهتره توی اون مدت بشینین و فکر کنین چطور اتوبوس بعدی رو بگیرید، ببینید کجا اشتباه کردین که باعث شده اتوبوس قبلی رو از دست بدین.

سن، فقط یک عدد هست

سن هم جزء اطلاعات غلطیه که در ذهن ما تزریق کردن. فکر میکنین چون هنوز به ۱۸ سال نرسیدید نباید هرز چندگاهی با دوستاتون بیرون بیرین و حرف بزنین. فکر می‌کنید نباید بدون اجازه پدرتون لباسی رو برای خودتون بخرید. فکر می‌کنید چون هنوز بچه‌اید نباید وقتی یکی بهتون زور گفت رو به روش وایسین. اینها همه یک سری قانون اشتباه‌ هستن که توی ذهنتون حکاکی شدن و فکر می‌کنید اگر بهشون پایبند نباشید،‌ یک روزی بدبخت عالم می‌شید. سن ابزار پیشرفته. اگر امروز کاری که قراره ۳ سال دیگه انجام بدید رو شروع کنید. ۳ سال از دیگران جلو می‌افتید. از سن برای پیشرفت استفاده کنید نه پسرفت.

دیگران هرچی میگن برای خودشونه

توییتر خیلی اثرات منفی روی من داشت که به مرور زبان اون‌ها رو شناسایی و حذف کردم ولی یکی از بهترین اثرهایی که روی من داشت، گوش ندادن به حرف‌های مردم بود. من قبل از اینکه توی توییتر فعال باشم و با عقیده‌های توییتری آشنا بشم. خیلی روی نظر مردم مانور میدادم. همش فکر می‌کردم اگر نمراتم بد باشن یا فلان کار رو نکنم توی فامیل و آشنا ضایع میشم. ولی از یک جایی به بعد فهمیدم که اگر بخوام برای مردم زندگی کنم زندگی خودم از دستم میره. مردم میبافن و میرن. سعی کردم نظر مردم رو کنار بزارم. سعی کردم برای خودم زندگی کنم. نمیگم با شلوارک راحتی برین توی مجتمع تجاری ولی اگر موهاتون بهم ریخته بود و رفتین بیرون،‌ دیدن مردم دارن پشت سرتون حرف میزنن برگردین و بهشون بگین خانم/آقا زیپ شلوارتون بازه یا بند دکمه پیراهنتون نیست. خودشون میفهمن غلط زیادی کردن پشت سرتون حرف میزنن.

دیگران را قضاوت نکنید تا قضاوت نشوید

قضاوت کردن واقعا چیز مزخرفیه. چرا؟ چون در آخر برای خودتون بر میگرده. قضاوت کردن دیگران برای شما سودی نداره پس دیگران قضاوت نکنید. نگین فلانی چرا فلان کار رو کرد. نگین طرف چقدر لباسای ژیگول می‌پوشه. به شما چه ربطی داره؟‌ دقیقا اگر قضاوت نکنید حرف پشت کسی در نمیارید و یکی از افرادی که پشت دیگران حرف میزنه کم میشه. میدونستین هر دفعه که یک نفر رو قضاوت می‌کنین یکی از پانداهای خوشگل توی چین میمیره ؟‌ :(

برای خوشحال بودن، خرج کنید

منظورم از خرج کردن فقط پول نیست. شهامت خرج کنید، وقت خرج کنید. هرکاری کنید که خوشحال باشید. دکترها همه مریضی‌ها رو درمان می‌کنند ولی به ما نمیگن بهترین دارو چیه که همیشه بیایم پیششون. چهارتا قرص بهمون میدن و میگن اینا رو یک ماه مصرف کن بعد از یک ماه بیا تا دوباره ویزتت کنم ببینم خوب شدی یا نه. درحالی که باید بگن، بلیط این دو تا تئاتر رو بگیر و برو بیرون، دوستات رو به یک شام دعوت کن. برای یک کودک کار خوراکی بخر. خوشحال باش. زندگی کن. خوشحالی دوای درد تمام مریضی هاست. دکتر نیستم و نمی‌خوامم باشم ولی همیشه شاد نبودم و نتونستم باشم،‌ همونطور که توی نوشته «خوشحال بودن، هنر می‌خواهد!» گفتم. خوشحالی و غمگینی یک تلورانس و میانگینی داره. چه بهتره که نمودار میانگین، خوشحال بودن رو بولدتر نشون بده.



و در پایان،‌ من کسی نیستم که شما رو نصیحت کنم. فقط عقیده‌هایی که توی زندگی همیشه بهشون پایبند بودم و هستم رو به اشتراک گذاشتم. اگر با من مخالفید خوشحال میشم توی نظرات، دلیلش رو بیان کنید و اگر هم موافقین و فکر می‌کنید نکته‌ای هست که من جا انداختم خوشحال میشم من رو از آن آگاه کنید.