الان چند سالی است که دنیای گوشی‌ها جزئی از زندگی روزانه ما شده است. صبح‌ها به امید پیام تلگرام از خواب بیدار می‌شویم و شب‌ها با شب‌بخیر گفتن در تلگرام و دایرکت اینستاگرام چشم ‌هامون رو روی هم میگذاریم. بازار شبکه‌های اجتماعی و اینترنت به قدری خوب و پر رونق است که خیلی از جوان‌ها بجای زندگی در دنیای زیبای واقعی، روزهایشان را در سواحل زیبای اینستاگرام، کافه‌های تلگرامی و دورهمی های فیسبوکی میگذارنند.


دور شدن از دنیای واقعی و زیبای‌های آن، صدمه‌های فکری و جسمی و هزاران بدی دیگر دلیل بر این است که هر چه سریع‌تر به دنیای واقعی خود بازگردیم. نمی‌توان گفت دنیای مجازی رو ترک کنید چون شغل خیلی از ما ها مثل خود من به این دنیا و مشتقاتش بستگی دارد اما می‌توان به نحوه بهتری از این دنیا استفاده کرد.


امروز یکی از بچه‌ها لینک مطلب "تصمیم‌های زنجیره‌ای" از صدرا علی آبادی را به اشتراک گذاشت. اصولا حاضر نیستم از توی تایم‌لاین بیرون بیام و سراغ یک موزیک و یا مطلب برم. اما با توجه به اینکه خیلی از اون تعریف کرده بود خیلی مشتاقانه مطلب رو باز کردم. بعد از خوندن مطلب، کمی به فکر فرو رفتم. واقعا درست بود. ما ۷۰ درصد از وقتمون رو در شبکه‌های اجتماعی، صرف دیدن/خوندن چیزی می‌کنیم که اصلا برای ما مفید نیست. 


شاید با خودتون بگین، بروز بودن و همگام بودن با ترند‌های روز خیلی مهم هست و ما نباید اون‌ها رو از دست بدیم. اما درستش این نیست. تا حالا به خودتان گفتید چرا توی روز وقت کم میارید و خیلی از تسک‌ها و کارهاتون رو میفرستید برای روز بعد؟‌ 


دلیلش خیلی واضحه. خوندن توییت‌های دوستانتون درباره بازی دیشب رئال در صورتی که شما از فوتبال متنفرید. یا دیدن استوری‌های اینستاگرام خوشگذرونی یک فامیل دور، چت توی گروه تلگرامی که هیچ کدوم از عضو‌هاش رو نمی‌شناسید و ... همه اینها باعث میشه توی یک چشم بهم زدن روزتون تموم بشه.


من حاضرم تمام این وقت‌ها رو در دنیای واقعی هدر بدم تا اینکه توی دنیای مجازی غرق بشم. یک دورهمی ۲-۳ ساعته با دوستان توی یک کافه، رفتن به یک رستوران یا فستفود به صرف شام/ناهار با خانواده و یا خوندن کتابی که دوستش دارید. امتحان کردن این زندگی می‌ارزه. فقط ۱ هفته سراغش برین. اگر دوستش نداشتین،‌ دوباره شروع کنید به غرق شدن در زندگی مجازی.


در آخر، من خودم هم هنوز این عیب رو دارم ولی به مرور دارم با میوت کردن اکانت‌هایی که فکر می‌کنم بدردم نمی‌خورن و آن‌فالو کردن پیج‌های اینستاگرامی که فکر می‌کنم مطالب بدرد بخوری ندارن از وقتم بهتر بهره می‌برم. کتاب‌ها و مقاله‌های بیشتری می‌خونم و سعی می‌کنم بیشتر بخندم،‌ ورزش کنم،‌ کار کنم و درس بخونم.